h1

De Westkust

25 april, 2011

Blue, green, grey, white, or black; smooth, ruffled, or mountainous; that ocean is not silent.
H. P. Lovecraft

Een paar honderd km kaarsrechte weg. Niet alleen hier maar overal in het land. Op de gps is de weg te zien: Westcoast Road

Paternoster is mooi en prachtig maar er zijn meer Bed & Breakfasts dan winkels en ik heb de fout gemaakt om in het dorp Vredendal, zo’n 17 km vóór Paternoster niet te stoppen en vers fruit in te slaan. “Die Winkel” heeft wel wat, maar lang niet alles en vreselijk duur. Wat fruit betreft staat er een klein bakje met drie appels en een paar losse bananen op de toonbank.  Nou ja, dan moet ik aanpasbaar zijn en doe ik het met wat hier is.

Witte vissershuisjes tegen een blauwe lucht. Romantiek ten top

Nee hoor, zal ik niet doen!

Michelle, de vrouw die in op het strand van Houtbaai ontmoette heeft me verzekerd dat het in de baaien van Paternoster, Tietiesbaai en St. Helenabaai makkelijk moet zijn om een hoop zee-egeltjes te vinden. Sea urchin heaven noemt ze het. Op het strand bij Paternoster zie je alleen ongereptheid en wat aangespoeld zeewier maar weinig schelpen.Ik rijd een dagje verder noord, richting St. Helenabaai. De kortste weg is een onverharde weg, of ‘grondpad’. Op deze foto is te zien waarom het ook wel een ‘stofpad’ wordt genoemd.

Stofpad

De visfabrieken daar stinken een uur in de wind, maar ik rijd van de wind af, en vraag bij een klein winkeltje of zij weten waar ik zee-egel (sea urchin) schelpen zou kunnen vinden.Als ik een paar kilometer noordelijker rijd zal ik, na de begraafplaats een klein tuincentrum met coffeeshop zien. ‘De eigenares heet Judy. Haar huis staat aan de zee, en voor dat huis is het strand bedekt met schelpen, daar heb je de meeste kans.’ Nou vooruit met de geit, nog noordelijker dan! Als ik de 21ste mijn huurauto inlever zal ik waarschijnlijk niet eens mijn borg terug krijgen, zoveel kilometer ben ik al over mijn daglimiet. Ik parkeer de auto bij het tuincentrum. In een struik zit een suikerbekkie vogeltje.

Groot-rooibandsuikerbekkie-Greater Double-collared Sunbird

Moet even opzoeken wat dat in Nederlands of Engels is, maar het heeft fantastische iriserende kleuren en een lang dun snaveltje waarmee hij honing peurt uit de bloemen die Judy verkoopt.

Fish en Chips by Judy

Judy is een kleine vrouw van mijn leeftijd die met een paar mensen zit te praten onder een parasol op het terras van haar restaurantje. Met een ongehinderd, onbeschaamd ongelofelijk uitzicht over een blauwe oceaan. Het is er niet stil maar niet vanwege verkeer of industrie maar van het eeuwige ruisen van de golven.

Ik bestel eerst maar eens een kop koffie en ze vraagt of ik er iets bij wil. ‘Wat heb je erbij?’

‘Lemon meringue…’ begint ze op te noemen… ‘Stop maar’ zeg ik, ‘doe maar!’

En even later zit ik aan een enorme berg van een stuk gebak. Als ze ziet dat ik het niet op kan krijgen komt ze met een ‘doggie bag’ aan, waar ik de helft in mee kan nemen. Ik vind nog steeds dat ze dat eens in Nederland moeten invoeren. Hoe vaak gebeurt het niet dat je in een restaurant van een heerlijk maal niet alles opkrijgt, en dat dan wordt weggegooid. Hier is het TOTAAL de normaalste zaak van de wereld om dat eten mee naar huis te nemen. Lemon meringue als deel van je ontbijt is echt prima te doen!

Ze vindt het prima dat ik ‘op haar strandje’ ga zoeken. Uren loop ik over en tussen de rotsen, met mijn wandelsandalen door het water, over het zand en bergen schelpen… Ik vind maar een enkel egeltje. Dan struikel ik ook nog eens en glij uit. Om niet helemaal te vallen grijp ik me ergens vast, val met mijn volle hand op mijn magere oogst die dan ook nog eens voor de helft breekt. Aan sommigen zaten nog de stekeltjes die diep in de muis van mijn hand dringen en nog wekenlang blijven zitten en er maar langzaam uitzweren.

Zee-egel met stekels

Het deert me eigenlijk niet eens. Ik ben gewoon in een andere wereld. Ik vergeet de tijd, vergeet waar ik ben, vergeet dat de zon sterker is dan ik gewend ben, verlies mezelf in de schoonheid van deze ongereptheid. Als ik na een paar uur met een ronkende maag weer bij Judy neerstrijk en iets te eten bestel maak ik een praatje met haar. Ze woont er al tientallen jaren, met eerst een stuk tuin en dan het strand voor haar neus. Haar zoon woont in het huis ernaast en dan is het volgende huis een kilometer verder op. Haar bedrijfje zorgt ervoor dat ze elke dag mensen ontmoet. “Waardeer je het nog dat je zo schitterend woont?’ hoor ik haar uit. “Elke dag!” verzekert ze me.

Ik vertel dat ik al heel wat stranden in de wereld heb afgereisd, maar overal zijn de laatste stukken kust door de rijken opgekocht en volgebouwd. Dit wat ik hier zie, zie je toch praktisch nergens meer? Ik vraag of zij reist. Alleen per auto, want ze heeft vliegangst. Ze kan gerust van mij aannemen dat ze werkelijk op een van de mooiste plaatsen van de wereld woont.

Arabische wereld, (of Ghadafi nog vastgekit zit, geen idee!), tsunami’s, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen of Wilders (wat een achterlijk geneuzel lijkt dát toch als je hier bent) het is of het hier niet alleen ver weg is, maar gewoon niet bestaat. Tot dusver heb ik nog niet veel over politiek gehoord. Maar ja, ik ben tenslotte nu toerist. Je kunt het er over hebben, het helpt allemaal niets, het is slecht voor je hart en vergalt je genot van mooi weer en goede wijn bij een net gevangen en gebakken visje…

Met de architect heb ik er wel een praatje over. Het is duidelijk dat het hem tot híer zit. Vroeger was hij zeer links, maar zoals het nu gaat is het onhoudbaar en neigt hij naar tamelijk rechts.

Het huis van de architect

Het is maar goed dat er zoveel zon, rust, stilte en natuur te genieten valt. Dat maakt het politieke wanbeleid voor de Zuid-Afrikaner hopelijk, misschien, wellicht, draaglijker.

Het land heeft een inwoneraantal dat min of meer tussen de 40 en 60 miljoen moet liggen, er zijn geen exacte cijfers mogelijk met de enorme aantallen gelukzoekers die uit andere Afrika-landen hierheen sijpelen. Het kunnen er dus ook 70 miljoen zijn… Slechts 5 miljoen hiervan zijn belastingbetalers. Ergens moet het een keer vastlopen, daar is iedereen met common sense het wel over eens.

Advertenties

5 reacties

  1. Oef! Dat van die zee-egel klinkt niet prettig! Ze zien er zónder die stekels wel aardig uit, maar mét zijn ’t monstertjes. Gaat het intussen weer een beetje met die hand?

    Klinkt overigens verder als een droomplekje, lekker de boel de boel laten, concentreren op alleen datgeen dat om je heen gebeurt, te zien en te ruiken is. Als je dat vergelijkt met al die impulsen die je hier te verwerken krijgt, al vinden ze duizenden kilometers ver weg plaats, dan kan ik niet anders concluderen dan dat daar aan zo’n baaitje zitten een beter alternatief is.

    Maar ja, voor internet-junkies als wij is dat aan de andere kant ook wel weer giga afkicken! 🙂

    Enjoy!!


  2. Ha die Paula,
    Hier in NL is het ook niet slecht hoor, de vogels zingen en de blaadjes zitten weer aan de bomen. Het is heel erg droog geweest, overal ligt stof en stuifmeel. Brandgevaar op de Veluwe. Vannacht gelukkig weer wat regen. Ilse heeft lenzen en is apetrots. Las pas Paul Theroux over China (jaren 80-90) Alles wat leeft is in China opgegeten door hongerige mensen. Geen vogels meer, geen vissen (alleen nog 10 cm grote vissen) geen honden of katten en zelfs geen insekten heb ik wel eens gehoord. Geen bomen. Alleen mensen en groentebedden. Dus… het kan altijd erger dan dat mensen geen belasting betalen. liefs van Judith


  3. hoi Paula, met heel veel plezier lees ik jouw belevenissen. schitterend, behalve die zee-egel!
    nederland beleeft een heel mooi, warm voorjaar en alles bloeit tegelijkertijd. veel liefs janny k.


  4. mmmmm dat klinkt als zachte kabbelende muziek in de oren!
    Geniet!


  5. xxxxxx



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: