Posts Tagged ‘Scarborough’

h1

De laatste korreltjes in de zandloper

14 mei, 2011

We laten iets van onszelf achter wanneer we een plek verlaten.
We blijven daar, ondanks dat we zijn weggegaan.
Pascal Mercier, boek Nachttrein naar Lissabon

De laatste week in Kaapstad is vol nieuwe belevenissen waardoor ik eigenlijk vergeet dat ik al met één been op het vliegtuig naar huis sta.

Het stormt als het vliegtuig van Johannesburg naar Kaapstad landt.
En niet zo’n klein beetje.
De zuid-oost waait je uit je schoenen.

Daardie wind waai weer, by my voordeur in.
Hy maak my hart weer lekker sing.
Dit is gaaf, om die Kaap weer dag te sê.
En ek vat jou saam, na die koringland.
Wie ry saam, as my hart so brand.
Dit is lekker om die Boland lief te hê.


O, Kaap, o Kaap, o, mooiste Kaap.
Jy maak my hart weer baie seer.
Jou Ghantang*, kom mos altyd weer en weer.
Die Mayflower het uitgevaar.
En gaan snoek haal daar by Houtbaai, waar Karbonkelberg die stormsee gewaar.

*Ghantang= Geliefde

Het eerste wat ik doe is mijn harddrive laten vervangen. Dat is snel gebeurd. Daarna zet ik koers naar Gordonsbaai. Ik heb niets besproken en dat is niet handig, want op zaterdagmiddag is het toeristenbureau gesloten… Het is naseizoen, en dat is goed te merken. Bij verschillende B&B’s doen ze niet eens open als ik aanbel. Maar na wat heen en weer bellen bel ik ene Craig uit de pub en krijg onderdak bij 5 Lions. Ik ben de enige gast. Craig is een Brit; uit welk gat in Engeland hij komt weet ik niet maar hij heeft een onverstaanbaar accent. De kamer is niet schoon en vrij somber, het weer is ook somber, je moet je eigen ontbijt maken. Dat laatste is misschien wel een geluk want zijn eigen huis stinkt als een verwaarloosde friettent. Als ik vraag of er wi-fi is zegt hij: ja, maar de kabels zijn gestolen. Dat heb ik al zo vaak gehoord. De eerste keer dat iemand dat zei schoot ik bijna in de lach omdat ik dacht dat het een smoes was. Maar stelen van kabels en eigenlijk alles waar je een zinkplaten huis aan elkaar kunt knutselen is schering en inslag.

Als de boel weer is gerepareerd blijkt dat Craig zijn wi-fi wachtwoord vergeten is. Zijn hersens zijn waarschijnlijk door drank behoorlijk aangetast. Hij geeft me 80 mogelijkheden die geen van allen werken. In ieder geval ben ik toch de hele dag op sjouw en denk dat ik wel ergens mail zal kunnen ophalen. ‘Op sjouw’ brengt me ook bij Bikini Beach Books, een tweedehands boekwinkel met duizenden, nee, tienduizenden boeken.

Bikini Beach Books

De dikke rode kater op de stoep trotseert de zuid-ooster storm die iedereen van de straat waait.

Tienduizenden boeken

Olijvenfeest

Het is het weekend van het olijvenfestival in Riebeek Kasteel. Een schilderachtig dorp in het Swartland distrikt, 80 km van Kaapstad. Er wonen nog geen 3000 mensen en het is schitterend gelegen tussen de prachtigste wijn-landgoederen van het land. Het is zeer gewild voor korte vakanties of weekends.  Er wordt sowieso veel georganiseerd, van fiets, loop, en kano-maratons, tot kerstmarkten en versmarkten waar boeren (vaak hun vrouwen) hun zelfgekweekte en zelfgemaakte produkten te koop aanbieden. Maar dit weekend staat het dorp op z’n kop voor het olijvenfeest.
Last year’s winner of the West Coast Tourism Awards in the ‘tourism event’ category, and an official event on Cape Town Tourism’s ‘Cape of Great Events’, the Riebeek Valley Olive Festival centers on this hallowed fruit, offering every imaginable twist on olives and olive oils, preserves and tapenades, as well as a wide selection of olive-based beauty products.
Met een tractor-met-aanhanger worden bezoekers voor 50 cent van de ene naar de andere ‘wynplaas’ vervoerd, waar je niet alleen wijn kunt proeven, maar talloze soorten olijven, o.a. gerookt, lemon, rode wijn of garlic infused. En dan bijzondere kazen, salami, tapenades, ambachtelijk brood, ingemaakt fruit etc… Een lust voor alle zintuigen.

Olijven doen het in Zuid-Afrika bijzonder goed en de olijfolie sleept net als de Zuid-Afrikaanse wijnen overal ter wereld vette prijzen in de wacht. Het Vlock Kasteel is een van de schitterende estates die nu ook olijfgaarden hebben. De anderen zijn Kloovenburg en Allesverloren. De laatste met een bijzondere geschiedenis.

Uitzicht over Het Vlock Kasteel landgoed

Riebeek Vallei

Ook in het dorp is het feest. Kraampjes met weer eens lekker eten, Afrika souvenirs, sieraden, keramiek, schilderijen en live-muziek van een groepje kleurling jongeren.

Het publiek was razend enthousiast! In het midden een blanke man die deze band waarschijnlijk heeft opgezet

Echt hartstikke jammer dat hier geen geluid bij is.

De rit erheen is al zo schitterend, die 80 km heen en weer terug zijn op zich al een feestje. Vooral als je via de R44 langs Stellenbosch nog even de Mooiberge Farmstall aandoet.

Mooiberge padstal

Vermoedelijk de drukbezochtste winkel in wijde omgeving als het over aankopen van vers, ingemaakt en gedroogd fruit en een onvoorstelbaar assortiment wijn gaat. In het aardbeienseizoen pluk je zelf je aardbeien en betaalt per kilo. ‘Vroeger ging ik de wynplase langs’ zegt een Hollander die naast me parkeert. ‘Nu gaan we op een zaterdagmiddag hierheen om de wijnvoorraad aan te vullen’. Ik koop een fles JC le Roux tegen de wind en de kou en ‘having the blues’ over die ongezellig kamer.
Na 2 dagen is die wijn op en kan het internetloze Gordonsbaai, hoe mooi ook, me gestolen worden. Ik bel Erika en Gerard bij Brightwater Lodge in Houtbaai en vraag of ze een kamer voor me hebben. Ze ontvangen me met open armen. Ik vind het wel leuk om mijn reis te eindigen waar ik hem ben begonnen! Wat een schatten van mensen zijn dit. Ik kan dit huis van harte aanbevelen, en niet alleen omdat de prijzen heel redelijk zijn!
Het ontbijt is gezellig, de bedden zijn prima, er is een ligbad en een koelkastje in elke kamer en de tv en internet doen het gewoon! En mijn kamer heeft uitzicht op Chapman’s Peak. Karbonkelberg uit het bovenstaande liedje van Sonja Herholdt houdt de wacht over Houtbaai.

Ook hier ben ik de enige gast. Maar ik voel me meer een huisvriendin. De eerste avond al wordt ik meegenomen naar het kleine theatertje in Kampsbaai. Daar knap ik helemaal op. Het stuk heet Mass Appeal, heeft twee sterke en uitstekende acteurs. En een paar dagen later ben ik uitgenodigd om mee te gaan naar een open dag van de (van de ongeveer 13) enig overgebleven werkende graanmolen in Zuid-Afrika, Mostert’s Mill, genoemd naar de schoonzoon van ene van Reenen,  een van de vermogendste wijnboeren uit het verleden. 250 jaar oud is-tie en in 1995 gerestaureerd door Hollanders. Alles werkt nog zoals toen. De vereniging die dit beheert is met recht trots op dit unieke stukje geschiedenis!

Mostert's Molen

Het is me nu wel duidelijk waarom dit het laagseizoen wordt genoemd. Het is of er in mei een knopje omgaat wat het weer betreft. Mistige koele dagen zijn het en ik verlang naar het mooie weer wat volgens horen zeggen in Nederland heerst. Dus afscheid nemen valt me niet al te zwaar. Ik breng één zonnige dag door op het strand van Kampsbaai, waar ik weer een beetje bijkleur. Verder hangt de mist om en over Tafelberg en de andere bergen, Leeukop en de 12 Apostelen en de zon heeft niet genoeg kracht die mist op te lossen. Bij restaurants hangen op de stoelen die buiten staan fleecedekentjes die je om kunt slaan als het te fris wordt. Idee voor Nederland???
Ik rij nog een keer naar Kaapstad en dwaal wat rond bij de winkeltjes in de haven van Houtbaai, waar ik tot mijn grote verrassing zee-egel schelpen kan kopen van wel bijna 20 cm in doorsnee!!
Ik neem een hele dag de tijd schiereiland rond te rijden. Onderweg stop ik bij Noordhoek, Kommetjie en Scarborough, werkelijk schitterende plaatsjes aan de Atlantische oceaan. Wat een mooi stuk aarde is dit! Ik doe een struisvogelfarm en een pottenbakkerij (Redhill Pottery) aan en rij via Simonstad (marinehaven) en Vishoek terug over de bergpas Constantianek naar Houtbaai.Verder koop ik nog wat specerijen om zelf biltongmee te maken en andere lekkere dingen om de laatste lege plekjes in mijn koffer op te vullen…

Biltong

Vol gezogen met al het moois en heerlijks dat dit land te bieden heeft, met inspiratie om weer meer op de Zuid-Afrikaanse manier te gaan kokkerellen, (bijvoorbeeld ECHTE bobotie) en bijgepraat over politiek (ook al merk ik  wel dat meepraten over politiek voor een vrouw hier eigenlijk niet zo de gewoonte is…je moet je plaats weten en niet slim proberen te zijn) en andere minder mooie facetten hier stap ik morgen bepakt en bezakt op het vliegtuig.
Hier moet men met het zoet ook het zuur nemen, net zoals wij dat in Holland op onze manier moeten doen.
Het is toch overal wat!?

Advertenties