Posts Tagged ‘Waarzeggers in Thailand’

h1

Waarzeggers, kunstenaars en allerlei (ander) gedierte. Deel 2

23 december, 2010

Ik ben aan het koffie zetten als Pikun op mijn deur klopt. We hebben een ‘vrije dag’, en hebben de tijd aan onszelf.
‘Paula, ik moet je wat vertellen’.
Mijn hand blijft in de lucht hangen. Iets in haar stem zegt dat er echt iets is.
‘Mr. Tong belde me gisteravond op’.
‘O?’
‘Hij heeft onze relatie uitgemaakt.’ (vrij vertaald…)
‘Dat meen je niet! Waarom?’
‘Ik weet het niet echt, misschien wonen we uiteindelijk te ver bij elkaar vandaan.’ Ik krijg er niet veel meer uit.

Niet te geloven…. Ze vertelt dat ze het aan haar dochters vertelde en die reageerden zoals tieners eenmaal doen, heel laconiek als het over een ander gaat. Als we onze koffie drinken praten we er wat over door, maar ze lijkt zelf ook niet heel erg van slag. Aan alles is een begin, maar ook een einde. That’s life. Wel jammer, maar het leven gaat door.
Ik herinner me de vrouw, zijn patiënte, die hem de hele tijd zo verliefd aankeek. Ze zal niet de enige zijn die deze knappe man wel ziet zitten. Ik vraag aan Pikun of er een andere vrouw is. Ze weet het niet maar ik denk er het mijne van.
Volgens Pikun is hij er niet zo happig op dat zij mannelijke klanten heeft, maar zijn spreekkamer is een komen en gaan van vrouwen!
‘Weet je’, zegt ze, ‘ik wil vandaag naar een Mor Doo, een waarzegger. Er gebeurt momenteel zo veel in mijn leven, het is niet normaal.’ Ten eerste dochter Get met haar rebelsheid, ten tweede haar moeder, die eigenlijk aan het sterven is. Het wijfje weegt misschien nog maar 35 kg, en is als een kaarsje dat langzaam dooft. Het ijzersterke hart houdt het nog vol. En nu Meneer Tong die er een eind aan breit.
Eigenlijk moet ik een ander woord zoeken, want waarzegger klinkt als iemand die zijn kostje verdient door mensen wat voor te liegen, maar de ‘echte’ Mor Doo’ hier vraagt eigenlijk geen geld, of op zijn hoogst 99 Baht. Laat ik zeggen dat hij helderziend is. Alhoewel het woord waar zeggen ook eigenlijk betekent dat wat hij zegt ‘waar’ is. Meestal zijn ook de geboortedata van belang en de handpalm wordt gelezen. Khun Nine, mijn hospita, weet ergens in Sarapee een Birmaan die bijzonder moet zijn. Zij is er pas geweest. Ze kreeg na de lezing de opdracht om een receptje kruiden, fruit en rijst naar de tempel te brengen, en al de volgende dag kreeg ze een heel aantal besprekingen en was het guesthouse bijna vol.
Met een beetje moeite vinden we het huis van de Birmaan en zijn familie. Die familie breidt steeds een beetje uit, zodra er een familielid kans ziet Birma te verlaten en het leven van een illegaal in Thailand te leiden.

We worden naar een bijgebouwtje gebracht waar hij al een kaars met een enorm lont heeft aangestoken. Die staat te walmen en te roeten dat het een lust is. Het plafond en de muur zijn pikzwart van het roet.

De zwart beroete spreekkamer van de helderziende

Read the rest of this entry ?

h1

Waarzeggers, kunstenaars en allerlei (ander) gedierte. Deel 1

16 december, 2010
“Neem de mensen zoals zij zijn, anderen zijn er niet.”
Konrad Adenauer
In de Handicraft Village laat ik een t-shirt met hagedissen beschilderen. Deze mensen schilderen. De hele dag hetzelfde. Bloemetjes, vlindertjes, olifantjes, boeddha’s, dolfijntjes, noem maar op. Ik moest deze ‘kunstenaar’ overtuigen dat ik geen gekleurde bloemetjes bij de hagedissen wilde.

Mijn kleermakertje van de vorige keer zit nog steeds op het zelfde plekje en repareert kunstig mijn aan rafels gereisde rugzak

En Pikun vraagt of ik met Khun Kung mee wil naar de waarzegger/handlezer/magic man waar ik de vorige keer ook ben geweest. Die mij voorspelde dat ik mijn huis binnen korte tijd zou verkopen (voor ik terug was in Nederland was de deal al bijna rond!). Die mij verzekerde dat ik meer met Thais te maken zou krijgen. Tien weken een Thaitje over de vloer met de nodige Thaise aanloop had ik toen ook niet kunnen vermoeden.
Khun Kung wil eigenlijk iedere week wel weten of er geluk in haar toekomst ligt maar dat is eigenlijk zelden het geval. ‘Khun’ betekent eigenlijk: ‘mens’, iedereen is een Khun, ik ook… kan dus man en vrouw zijn en alles wat er tussen zit, maar daarover later. Kung is Thais voor ‘garnaal’. Khun Kung is een soort van klant van Pikun, alhoewel ze de afgelopen jaren meer een adres is waar ze zich kan gaan zitten vervelen. Ze is rijk gescheiden, tenminste, ze wil iedereen laten geloven dat ze rijk is, heeft niets omhanden en praat alleen maar over zichzelf en over haar dochter. Pikun is meer een dagelijkse praatpaal, die geduldig ja en nee zegt. Kung heeft nul-komma-nul interesse voor Pikuns leven. Of voor het leven van wie dan ook. Nooit en te nimmer zal ze ook eens aan Pikun vragen hoe het met haar gaat. Het leven draait alleen om haar. En ja, daar heeft ze misschien een punt….
In Nederland zouden we op een gegeven moment laten merken dat we van dit soort bezoeken niet langer gediend zijn, maar dat kan hier eenvoudig niet. Read the rest of this entry ?